بماند سالها این نظم و ترتیب                  ز ما هر ذره خاک افتاده جایی

غرض نقشی است کز ما باز ماند            که هستی را نمی بینم بقایی

مگر صاحبدلی روزی به رحمت             کند در کار درویشان دعایی

These rhymes shall remain for years

While our dust is dispersed in the air

These words are but to remind of us

For else, no permanence is traced in life

Hoping a pure mystic, a man of heart

May pray for us, poor souls, as an act of grace